Hoe zit het met de mensenrechten in de mode-industrie?
Op het Damrak in Amsterdam opende 1 december de grootste Primark winkel van Nederland. T-shirts voor vier euro, spijkerbroeken voor nog geen tientje. De een kan zijn geluk niet op, de ander kijkt er met argwaan naar. Want hoe kun je zo goedkoop zijn en tegelijk eerlijke lonen en goede arbeidsomstandigheden garanderen? In gesprek met Paul Lister, hoofd ethiek bij Primark.
Jacqui en Fons begonnen drie jaar geleden met het opzetten van een eigen kledingmerk. Het uitgangspunt: duurzame, luxe basics, gemaakt op een eerlijke en diervriendelijke manier. Makkelijker gezegd dan gedaan. “Als je alles in je productieketen op orde wilt hebben – van een gelukkige geitenherder tot een tevreden consument – vergt dat flink wat tijd en doorzettingsvermogen.”
Livia Firth (47) is een van de meest bekende gezichten in de wereld van duurzame mode. Ze is de oprichter en creative director van duurzaamheidsadviesbureau Eco Age en grondlegger van de Green Carpet Challenge, waarbij ze beroemdheden uitdaagt om in duurzame kleding de rode loper op te gaan en modeontwerpers vraagt om dat mogelijk te maken. Daarnaast werkte ze als uitvoerend producent nauw samen met regisseur Andrew Morgan aan de aangrijpende filmdocumentaire The True Cost, waarin de keerzijde van de mode-industrie wordt blootgelegd. Dit is haar strijd tegen, zoals ze het zelf noemt, ‘the evil machine of fast fashion’.
Ongewenste seksuele aandacht, gedwongen porno te kijken of geslagen worden. Vrouwelijke textielwerknemers in Bangalore, de hoofdstad van de Indiase staat Karnataka, krijgen er dagelijks mee te maken. Zo blijkt uit het rapport ‘Eliminating violence against women at work’ dat geweld en seksuele intimidatie systematisch aanwezig zijn in Indiase kledingfabrieken en dat mannelijke daders straffeloos hun gang kunnen gaan.
Coolcat, Wehkamp, G-star en HEMA willen werken aan het verduurzamen van hun textielketen. Afgelopen woensdag hebben zij samen met nog 23 andere merken toegezegd het IMVO Convenant Duurzame Kleding en Textiel te zullen ondertekenen. Van een doorbraak is echter nog geen sprake. De overeenkomst treedt pas in werking als er voor 4 juli minimaal 35 bedrijven bereid zijn gevonden zich bij het Convenant aan te sluiten.
Het IMVO Convenant Duurzame Kleding en Textiel dat in maart door de Sociaal Economische Raad (SER) werd gepresenteerd, heeft hoogstwaarschijnlijk de eerste doelstelling behaald. Nadat de Bijenkorf afgelopen week als eerste merk liet weten het Convenant te hebben ondertekend, zegt de voorzitter van de overeenkomst, Pierre Hupperts, dat het ernaar uitziet dat het beoogde doel, van 35 aangesloten merken, gehaald gaat worden.
De filmdocumentaire The True Cost, de acties rondom Fashion Revolution Week, de campagne ‘Slave to Fashion’ of de Bengaalse sweatshop die deze week in Amsterdam te vinden is. Het zijn allemaal initiatieven die erop gericht zijn om de consument te laten zien en ervaren wat er werkelijk achter hun kleding schuilgaat. Dat de productie ook op een andere, goede manier georganiseerd kan worden, is inmiddels wel bekend. Pioniers op het gebied van duurzame mode zoals Safia Minney, Carlien Helmink en Doug Mignola, bewijzen dit als geen ander. Gisteravond werd hun merk in de spotlights gezet tijdens The True Fashion Show in Amsterdam. Vooraf sprak ik met Safia Minney, oprichtster van het fair trade kledinglabel People Tree.
Onlangs schreef ik een artikel met als kop: ‘Kinderarbeid in de kledingindustrie: komt het nog veel voor?’. Pauline Overeem is onderzoeker bij Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen (SOMO) en analyseert bedrijven en toeleveringsketens, met een focus op textiel en kleding in Azië. Ze deed de afgelopen jaren onder meer onderzoek naar gedwongen (kinder)arbeid in de Indiase kledingindustrie en onderzocht de rol die bedrijven hierbij spelen. Zes vragen over kinderarbeid aan Pauline Overeem.
behindmycloset 